współpraca/ collaboration – Mateusz Chojnacki
Rzeźba składa się z dwóch ażurowych, metalowych totemów. Sama ich forma jest bardzo lekka, przywodzi na myśl szkic nakreślony, by zobrazować docelowy kształt. Tutaj ten szkic jest skończoną formą oddaną przyrodzie do dalszego tworzenia. Rzeźby z czasem staną się szkieletem roślinności, która, obrastając je, nada im rzeczywisty, gęsty kształt.
W zależności od pory roku i stanu wegetacji rzeźba będzie przybierała różne odsłony. Sztywne rusztowanie na zawsze zespoli się z dzikim, organicznym elementem, nad którym nigdy nie będziemy mieć pełnej kontroli. Natura jest tu w założeniu materiałem plastycznym – a zarazem oddanie pola żywiołowi sprawia, że przyjmuje on pewną samodzielność.
Rzeźba „Para” składa się z dwóch totemów – o tym samym charakterze, ale innych proporcjach i wysokości. Każdy został przypisany innej roślinie – większy glicynii, a mniejszy milinowi. Oba pnącza pamiętają czasy, gdy działka była królestwem mojej babci.
Obecność metalowych totemów w przestrzeni ogródka działkowego jest zdecydowanie uzasadniona – działki ROD to przestrzeń wypełniona pergolami, podporami ogrodowymi, furtkami i altankami – bardzo często konstruowanymi samodzielnie przez właścicieli. Ta przestrzeń jest dla mnie bardzo ciekawa i inspirująca, a poza tym piękna i absolutnie wyjątkowa. Dla wielu „mieszkańców” działek ich ogródki są oazą, świętym miejscem ukojenia. Używam archetypicznej formy totemu, ponieważ przywołuje on skojarzenia z ochroną, duchowością i więzią społeczną. Dla mnie, naprawdę w najbardziej dosłowny sposób, to przyroda jest święta – mam poczucie, że powinniśmy ją czcić i podziwiać. Łagodna koegzystencja człowieka i przyrody w przestrzeni ogródków działkowych jest dla mnie przykładem tego, jak nasz gatunek może współżyć z naturą.
Sculpture “Couple”
The sculpture consists of two openwork metal totems. Their form is very light and open, bringing to mind a sketch drawn to illustrate the intended final shape. Here, the sketch is a finished form handed over to nature for further creation. Over time, the sculptures will become a framework for a plant which, as it wraps around them, will give them a tangible, dense form.
Depending on the season and the stage of vegetation, the sculpture will take on different forms. The rigid framework will become permanently intertwined with a wild, organic element over which we will never have complete control. Nature is conceived here as a malleable material – while at the same time, giving way to the forces of nature allows it to acquire a certain autonomy.
The sculpture “Couple” consists of two totems – sharing the same character, but differing in proportions and height. Each has been assigned a different plant – the taller one to wisteria, and the smaller one to trumpet vine. Both climbing plants date back to the time when the allotment was my grandmother’s domain.
The presence of metal totems in the space of an allotment garden is deeply rooted in its context – ROD allotments are spaces filled with pergolas, garden supports, gates and garden sheds, very often constructed by the owners themselves. I find this space fascinating and inspiring, as well as beautiful and absolutely unique. For many of the “inhabitants” of these allotments, their gardens are an oasis, a sacred place of solace. I use the archetypal form of the totem because it evokes associations with protection, spirituality and social bonds. For me, in the most literal sense, it is nature that is sacred – I feel that we should revere and admire it. To me, the gentle coexistence of humans and nature within allotment gardens is an example of how our species can live alongside nature.
